جزئیات تازه از تنظیمات اولیه EIGRP

EIGRP پروتکل توسعه یافته توسط شرکت سیسکو است با این حال شرکتهای دیگر نیز این پروتکل را در سیستمهای خود به کار برده اند.
در این درس فقط دستورات اولیه مورد بررسی قرار می گیرد و مطالعه درباره خود پروتکل را به شما واگذار می کنم.

EIGRP برای ارسال hello packet از آدرس مالتی کست 224.0.0.10 استفاده می کند. برای LAN این packetها هر 5 ثانیه و در خطوط کم سرعت هر 60 ثانیه ارسال می شوند. به غیراز hello packets سه نوع دیگر اطلاعات EIGRP شامل update, query و reply می شوند.

برای تمرینات این درس توپولوژی مورد استفاده در درسهای قبل را استفاده خواهیم کرد. از آنجا که ارتباط کامل IP برقرار است صرفا تغییرات کلی در توپولوژی ایجاد می کنم که شامل ایجاد networkهای مجازی می شود. دستورات از ruing-config کپی شده اند و می توانید در حالت configuration terminal آنها را paste کنید تا یکجا اجرا شوند:

سه اینترفیس زیر روی روتر یک ایجاد شده اند:

interface Loopback0

 ip address 100.0.0.1 255.255.255.0

 !

!

interface Loopback10

 ip address 110.0.0.1 255.255.255.0

 !

!

interface Loopback20

 ip address 120.0.0.1 255.255.255.0

با وارد شدن در مد router eigrp تنظیمات اولیه پروتکل انجام می شود. شماره AS برای تمام روترهایی که قرار است با هم تبادل route داشته باشند باید یکسان باشد:

حالا باید مشخص کنم کدام اینترفیسها در این پروتکل شرکت خواهند داشت. این کار با دستور network انجام می شود. این دستور یک network number و به صورت انتخابی یک wildcard mask را به عنوان پارامترهای ورودی دریافت می کند:

روی روتر دو یک اینترفیس جدید ایجاد میکتم و eigrp را تنظیم می کنم:

network بین دو روتر نیز باید به پروتکل eigrp ارائه شود. دستور زیر روی روتر یک اجرا شده است:

پس از چند لحظه دو روتر با هم neighbor می شوند:

دستور network طوری نوشته شده بود که کل 10.0.0.0 را در بر میگرفت. به این علت دو اینترفیس هر دو روتر در ایجاد neighborship شرکت دارند.
دستور زیر اینترفیسهای مشمول دستور network را نشام میدهد:

در این دستور routeهای منتقل شده با این دستور دیده می شوند:

روی روتر 2 اینترفیس loopback0 ایجاد شده و تنظیمات EIGRP انجام می شود:

دستورات قبل را روی روتر یک اجرا می کنم:

و به سادگی ارتباط ایجاد شده است. روی روتر 2 یک اینترفیس جدید ایجاد می کنم:

روی روتر یک routing table را بررسی می کنم:

همانطور که می بینید در مورد EIGRP تنظیمات بسیار آسان و روان هستند. من دستور network را با استفاده از wildcard mask استفاده می کنم تا کمی دقیقتر اینترفیس های مورد نظرم را انتخاب کنم:

و همانطور که می بینید فقط از طریق LAN دو روتر neighbor شده اند. درک wildcard mask بسیار ساده است. مقدار آن را به network id خود اضافه کنید تا آدرس انتهایی را به دست آورید. مثلا من با اضافه کردن مقدار 0.0.0.255 به 10.0.0.0 به مقدار انتهایی 10.0.0.255 می رسم یعنی تمامی اینترفیسهایی که آدرس آنها در این range قرار می گیرند در EIGRP شرکت خواهند کرد.
در این درس مفاهیم بسیار ابتدایی را بررسی کردم. در درسهای بعدی مفاهیم پیچیده تری را بررسی خواهم کرد.
لطفا نظرات پرسشهای خودتان را همینجا مطرح نمایید.