افشای جزئیات تنظیمات اولیه Frame Relay

کار با FR به نوعی سهل و ممتنع می نماید. تنظیمات اولیه به سادگی مشخص کردن نوع Encapsulation و DLCI مورد استفاده است اما می توان تنظیمات پیچیده ای چون QoS را نیز در آن لحاظ نمود.

ساده ترین حالت ممکن در این توپولوژی ایجاد شده با GNS3 قابل مشاهده است.

سویچ FR با دو پورت 1 و 2 برای PVCهای 102 و 201 تنظیم شده است. شماره PVCها صرفا برای تشخیص لینک به این حالت انتخاب شده اند و ارزش دیگری ندارند. DLCI شماره 102 به روتر R1 و 201 به روتر R2 مرتبط شده اند.
تنظیمات اولیه روترها به این ترتیب انجام شده است:

با توجه به اینکه در مورد LAN تنها تنظیم لازم، ایجاد IP Address ها است ارتباط LAN برقرار است اما در مورد خط FR باید PVC مورد استفاده معرفی شود. این کار به دو روش امکانپذیر است. روش ارجح معرفی PVC به صورت دینامیک است:

همین دستورات در مورد روتر 2 اعمال می شود. تنها تفاوت شماره PVC مورد نظر است که 201 می باشد.
برای چک کردن ارتباط با یک ping ساده شروع می کنیم:

دستورات دیگر صرفا وضعیت PVC را به ما نشان می دهند:

کلمات dynamic و active مهمترین واژه هایی هستند که به دنبال آن می گردیم.

خط DLCI = 102, DLCI USAGE = LOCAL, PVC STATUS = ACTIVE, INTERFACE = Serial1/0 اطلاعات کاملی از وضعیت PVC در اختیار ما می گذارد.

نوع دیگر تنظیم شامل تعریف static می شود که به علل مختلفی از آن استفاده می کنیم مثلا وقتی تمایلی به دریافت LMI نداریم یا شبکه ما broadcast را پشتیبانی نمی کند. در ادامه تنظیمات را روی روتر 1 تغییر می دهیم. این تغییرات الزامی به یکسان بودن روی دو روتر ندارند با این حال شما می توانید روی هر دو روتر آنها را اعمال کنید:

دستور frame-relay map برای ارتباط یک PVC با یک آدرس استفاده می شود. این آدرس می تواند از نوه IP، IPv6 یا حتی bridge باشد. در این مثال ما از یک آدرس IP استفاده کردیم. واژه broadcast در انتها برای استفاده این خط برای ترافیک broadcast یا multicast به کار برده شده است. توجه به خروجی دستور show frame-relay map نشان دهنده واژه static است که در این مثال روش ارتباط را مشخص می کند.